Wilbertoord Pakt het laatste beetje Uut (slot)

Boven: Weet je het nog? De band Normaal die zong over die twee mannen op motoren die ‘oerend hard’ gingen? Bertus op een Norton en Tinus op een BSA. Ongelukkig genoeg legden ze het loodje door een dronken bestuurder die de snelheid van de motoren niet kent. Althans, volgens de overlevering van Normaal die het nieuws vermoedelijk ook maar uit de krant hebben. In eerste instantie was het een gerucht, maar hier boven leveren we het bewijs dat Tinus de klap overleefd heeft! Tinus op zijn BSA….

Boven: Land Rover Defender 6×6.

Boven: Cock de Roon van de Unimog-Club Gaggenau regio Nederland in gesprek met belangstellenden.

 

Boven: Moet lukken mocht hij überhaupt vast zou komen te zitten, denk je ook niet?

Boven: Je herkent ze direct, de fans van terrein.nu….

Boven en onder: Twee kraampjes zijn niet op de rommelmarkt te vinden. Ze verkopen namelijk geen rommel, maar Unimog onderdelen. Daarom zijn ze te vinden tegenover de clubtenten van beide Unimog Clubs. 

Boven: Veel te vinden op de Unimog’s, serieuze lieren. Vaak hydraulisch.

Boven en onder: Meer dan voldoende ruimte op Wilbertoord Pakt Uut voor kinderpret.

Boven: Een eigen bel maken voor op je slaapkamerdeur. Moeder komt vast niet meer ongemerkt en/of ongevraagd binnen.

Boven: Tsja, als een grote truck zijn claxon even laat ‘spreken’, doe je graag je oortjes even dicht.

Boven: Deze jongeman stapt niet op de fiets tractor maar kijkt eerst onder de motorkap naar wat voor motor er in ligt. Daaraan herken je ook de ware monteur en dus maken we ons sterk of hij wordt later monteur….  

Boven: Vullen doe je hem in…..

 

Boven en onder: Al jarenlang vaste deelnemers, de club die oude woonwagens en kermiswagens in ere houden. Vaak worden deze ook voortgetrokken door tractoren met wat extra plaatwerk, zoals de Hanomag. Onder de Argentijnse Pampa, een kloon van de Duitse Lanz Bulldog. In deel 1 hebben we er al een voorbij laten komen maar deze valt op omdat hij nog de originele, fel oranje verf op zijn ‘huid’ heeft. 

  

Boven: Gespot bij de club voor ‘luchtgekoelden’, een luchtgekoelde sportwagen (VW Karman-Ghia). Hieronder het tweede type Kever, onmiddellijk herkenbaar aan het ovale achterruitje. Op het eerste type Kever is een zelfde ovaal achterruitje te vinden dat door midden gedeeld wordt middels een spijltje (split-window in het Engels maar bij ons in de volksmond beter bekend als ‘brilletje’).   

Boven: He, nog een luchtgekoelde, maar een tikje ‘verdwaald”?

Boven en onder: Leuk, zo’n tekst, maar misschien moet hij toch eens ‘over zijn schouder een plaatje naar beneden kijken’… Hieronder zie je namelijk een Opel Kapitän. Wij hebben al een keus gemaakt…. (een andere tekst op het T-shirt….?). 

Boven: International (Harvester).

Boven en onder: Een Hanomag die we niet kennen en daarom rijst de veronderstelling dat het een stukje huisvlijt betreft. De achterzijde doet zeer sterk vermoeden dat het op basis is van een tractor van Hanomag…

Boven en onder: Respectievelijk West en Oost Duitsland voor de val van de muur zou je kunnen zeggen, want de Lanz Bulldog komt uit het voormalige West-Duitsland terwijl gekloond broertje Ursus afkomstig is uit het voormalige Oost-Duitsland. Behalve wat plaatwerk en spul kun je een verschil vinden in de gloeikopmotoren. De Lanz Bulldog is een wat nieuwere versie en heeft een bougie in de kop zitten die een benzinemengsel ontsteekt. De ontbranding warmt de cilinderkop op totdat deze roodgloeiend is. Wordt dan diesel ingespoten, dan ontbrandt deze als de zuiger de druk (compressie slechts 3:1) doet stijgen waarmee ook de temperatuur stijgt en het mengsel spontaan ontbrand, net als bij de huidige dieselmotors nog altijd gebeurt. 

 

Boven: Die hebben we nog niet genoemd, de Massey Ferguson, met hier ten toon gesteld het zogeheten ‘Goudbuikje’. Niet heel moeilijk te raden waarom schatten we in. 

Boven en onder: Ook ruimte voor imposant ‘modern spul’. 

  

Boven: Bolides voor het Tractor-Pulling. Onder: Dakar Truck welke een rondje blaast over het off-road parcours.

 

Boven: Dit heet nu ‘multi-functioneel’. 

  

Boven en onder: Enkele bizarre voertuigen op basis van Citroën. Verantwoordelijk voor deze creaties is het Çirque du Apartigheid. Op de creatie hieronder zijn de ramen delen van de deurtjes van een 2CV (Lelijk Eend).

Boven en onder: Wat ze exact doen kun je lezen als je hun website bezoekt. Lekker met zo’n Hotrod door Nijmegen rijden, want je kunt er mee de weg op! Op zoek naar de mooie plekjes krijgen we het idee.

  

Boven en onder: Stationaire machines en dan is er van alles mogelijk, zoals bijvoorbeeld je zakmes slijpen.

    

Boven en onder: Nog wat Amerikaanse pick-up’s. Boven volledig terug in nieuwstaat gebracht. Onder: Het tegenovergestelde, zo oud mogelijk gemaakt 

Boven: Cadillac uit de tijd dat je, cruisend over Mainstreet, ‘afgerekend’ werd op cubic inches, chroom en vleugels. 

Boven: Even een hartenbrekertje tussendoor….

 

   

Boven: Hebben we ook nog niet genoemd, de Duitse Normag tractor, vaak ook Normag-Zorge genoemd naar de fabrikant, Normag-Zorge GmbH. De tractor links is de Normag C10 voor zover wij weten, uitgerust met een Farymann DL 2 dieselmotor (één cilinder, horizontaal geplaatst). Het kleine zusje rechts weten we niet, alhoewel daar Normag C10 1953 op staat geschilderd… Wellicht ook een stukje huisvlijt?

Boven: Let op de air-brush afbeelding op de truck die een draak voorstelt. Een van het vuurspuwende ras… Onder: De kleine meid even in de cabine van de ‘Draken Truck’. 

        

Boven: Güldner Spessart met twee cilinder dieselmotor.

Boven: Eicher Tiger II. Onder: Vijf Lanz Bulldogs op een rijtje.

   

Boven: Schitterende haan, maar te duur voor op je bord…. Ook daar zijn wedstrijden in, de mooiste haan.

Boven: IFA Multicar M25 was een succesvol export autootje uit voormalig Oost-Duitsland. De Multicar-fabriek is onderdeel van Hako en produceert de Multicar in Waltershausen. Het is de enige autofabrikant die nog bestaat uit de voormalige DDR. De geschiedenis gaat terug tot 1920 als het bedrijf ADE-Werke door Arthur Ade wordt opgericht. Er worden als eerste landbouwmachines, aanhangwagens en trekhaken voor trucks en tractoren gemaakt. Na WW II wordt de productie in 1946 opnieuw opgestart onder de naam Gerätebau Waltershausen en dat wordt in 1948 VEB Fahrzeugwerk Waltershausen. Die naam houdt het tot de privatisering in 1991. In feite stamt de Multicar af van de Diesel-Ameise DK 2002, een voertuigje dat bedoeld was voor gebruik op bedrijfsterreinen en geproduceerd werd door VEB Brand-Erbisdorf. De DK 2002 levert slechts 5,6 pk maar leuk is de besturing welke werkt middels een kantelende plaat onder de staande bestuurder. In 1956 start de productie van de Diesel-Ameise DK 3 (pick-up en kiepwagen) bij VEB Fahrzeugwerk Waltershausen (voorheen in Ludwigsfelde en Brand-Erbisdorf). In 1958 wordt de eerste Multicar gebouwd, de DK 4 ofwel M21, met nog altijd die voetbesturing. Tot 1964 blijft deze in productie (14.000 stuks) maar daarna is het tot 1974 de beurt aan de M 22 (42.500 stuks). Tot 1978 hebben we dan de M 24 (25.600 stuks waarvan 48% voor de export) en dan zien we de M 25 verschijnen van de foto. De M 25 is een succes, want 70% wordt geëxporteerd. Ook na 1991 wordt de productie voortgezet met VW-motor en als in 1993 de productie stopt ten gunste van zijn opvolger de M 26, zijn er circa 100.000 gemaakt. Sinds voorjaar 2013 kennen we de Multicar officieel onder de naam Hako. 

 

Boven en onder: Voor zover onze kennis reikt hebben we hier een Ford Model A Doodlebug.

Voortdurend live optredens; muziek, dans etc.

Boven en onder: Nog enkele blikken op het festival terrein vanuit de kraan van Bouwbedrijf TH v.d. Linden waarvoor we ze dankbaar zijn.

    

Boven en onder: Een van de grote tenten is ingericht voor het thema ‘hobby. En dat mag je breed opvatten. Veel van wat je tegenkomt is ook handgemaakt en daarmee uniek op de wereld. Zoals boven de tegeltjes met tractor en automerken daarin gegraveerd en op de foto hier onder het graveren in glas.

Boven en onder: Modelbouwer Rien van Zandbeek dwingt bij ons mateloos respect af. Bouwt minutieus (antieke) karren en wagens aan de hand van bouwtekeningen natuurgetrouw na. De invulling van de details is verbluffend en zo nu en dan verkoopt hij ook wel eens een modelletje, maar meer omdat het anders te vol komt te staan thuis. Niet voor niets haalde Rien meerdere keren de pers en je zult begrijpen dat dit niet is voor zijn blauwe of bruine ogen, maar voor de prachtige, gedetailleerde modellen die hij bouwt.

Slotwoord. Wil je Wilbertoord Pakt Uut ook eens met een bezoek vereren, dan zul je toch wat geduld moeten hebben. Pas in 2019 staat de volgende editie gepland. Tot die tijd zul je het moeten doen met dit verslag.

Fotografie: Ad Woolthuis, Jan Houtkoop & Martin Brink. Tekst: Martin Brink.

 

 

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *