LRCH op de Landsard

Heerlijk toch als je de grootste off-road club bent van Nederland, want je bent zo ongeveer verzekerd van een ‘gezonde’ opkomst, ook al zijn circa 125 voertuigen inderdaad een fractie minder dan tijdens hetzelfde, vergelijkende evenement een jaar geleden. Jawel, maar het is ook een heel grote club, krijgen we dan van ‘critici’ wel eens te horen. Toegegeven, maar dat houdt tevens in dat de verscheidenheid aan leden binnen de club eveneens groot is. Niet iedere Land Rover eigenaar is op zoek is naar onverharde uitdagingen. Als voorbeeld noemen we de nu al bijna legendarische 4D Challenge van de LRCH. Sportieve mannen en vrouwen die om elke reden dan ook in een Land Rover product rijden. Het gros van hen heeft zelden of nooit het onverhard opgezocht met hun Land Rover. Vervolgens zijn er de recreatieve rijders die een rit waarop onverharde paden voorkomen meer dan genoeg vinden. Zij komen voor de gezelligheid van gelijk gestemden onder elkaar in combinatie met een prachtige rit in de omgeving. Voorbeelden te over bij de LRCH als de Kerstrit, Ladies Day, Voorjaarsrit, Familieweekend, etc. Dan heb je nog de trialrijders, de mannen en vrouwen die best wel wat pittiger onverhard aandurven, maar kans op schade willen vermijden. De meerdere trials van de LRCH zijn daar een voorbeeld van, evenals het vrij rijden deze dag op de Landsard. En dan zijn er natuurlijk nog de die-hard off-roaders die je ook onder de leden kunt vinden. Guus Albregts met zijn ‘trawanten’ komt ook hen tegemoet met de Team Challenge. Het is tekenend voor de LRCH dat zij voor alle leden wel een aantal evenementen in hun, om die reden, rijk gevulde agenda hebben staan.

Boven: Bedrieglijk echt, de radiografisch bestuurde Land Rover’s. Het zijn niet alleen honden die we veel zien op evenementen van de LRCH. Ze verliezen het in de meeste gevallen van de kids. Vaak vinden ze het prachtig om mee te mogen rijden, maar anderen trekken hun eigen plan. Die willen zelf achter het stuur, ook al is dat het stuurtje van de afstandbediening. Weer anderen zien we vandaag op het strand van het meertje op de Landsard. Die spelen met het warme weer liever in het water.

Parkeerplaats exit. Het zijn van die gedachtespinsels die ons door het hoofd schieten tijdens de heenreis naar de Landsard. Begeleid door meer dan uitstekend weer voor de tijd van het jaar arriveren we ruim voor aanvang van het evenement op de Landsard. Nog voordat we de ingang naar het terrein opdraaien worden we al gewaarschuwd. De parkeerplaats aan het eind van de opgang, links naast de opgang naar het off-road terrein zelf, is verdwenen! Terug gegeven aan een lokale agrariër die hem destijds belangeloos ter beschikking stelde maar nu schijnbaar weer goed kan gebruiken, want de plek is geëgaliseerd en ingezaaid. Om mogelijke misverstanden te vermijden is er een afscheiding langs het pad gemaakt. De LRCH organisatie heeft de clubtent nog net op een vrij plekje aan het eind van het pad op kunnen zetten en daar heerst al een gezellige drukte. De koffie en thee ‘zijn in kannen en kruiken’ te vinden en voor wie onverhoopt trek heeft is er ook al wat te eten, uiteraard geprepareerd en geserveerd door de sublieme, onnavolgbare keukencrew van de LRCH. We kunnen ze niet genoeg prijzen, want het is bijna onvoorstelbaar wat die op culinair niveau iedere keer weer klaar weten te spelen. Wie ons niet gelooft, aanschouw het broodje hamburger dat fotograaf Jan Houtkoop tussen de middag besteld om één van zijn twee lintwormen tevreden te stellen…. (als de een slaapt, eet de ander namelijk bij Jan….) Een heerlijk vers broodje met niet alleen de hamburger, maar verder ook spek, uien, satésaus , een handjevol chips en verder wat je er nog aan saus op wilt hebben…. We noemen het expliciet voor hen die de LRCH niet kennen, want zoals gewoonlijk heeft de LRCH het allemaal subliem voor elkaar. Wij weten al jaren niet beter.

Boven: Rob Vogelzang, hier rechts en in gesprek met links Joop Barten van Barten 4×4, steekt in de vroege morgen een helpend handje uit voor de keukencrew.

Solide en vertrouwd. Het eerste half uurtje besteden we, ook als gewoonlijk, met handen schudden en lekker bijkletsen met alle bekende LRCH mannen en vrouwen, onderwijl slurpend genietend van de hete koffie of thee. Weldra echter ‘roept de plicht’ en hangen we onze camera’s om onze nekken om het terrein in te duiken. Ook daar heeft de LRCH organisatie, opnieuw als gewoonlijk, alles voor elkaar. Met andere woorden, er is voor iedere deelnemer wel iets naar zijn gading te vinden. Er is middels linten één lange route uitgezet welke vrijwel het hele terrein van de Landsard beslaat. Deze route voert langs en door de leukste plekken op het terrein. Gemarkeerd met blauwe of rode pijlen welke de zwaarte aangeven kan iedere deelnemer zelf bepalen tot hoever hij wil gaan. Heb je de route een of meerdere keren gereden, of je wilt zelf op zoek naar je off-road uitdagingen of grenzen; ga je gang, want er is niemand die je tegenhoudt. Wat helpt tot de algehele off-road feestvreugde is dat er weer wat meer water te vinden is op de Landsard dan enkele weken geleden toen de droogte op zijn hoogtepunt was. En water betekent ook meer modder.

Boven: Collega’s Floor en Onno verzorgen al jaren foto’s en kopij voor het tweemaandelijkse LRCH magazine. En heel af en toe hebben ze ook een bijdrage geleverd aan terrein.nu. We komen ze regelmatig tegen en schrijven daarom bewust niet ‘betrapt’ als bijschrift, maar beter en veel leuker is ‘ha leuk, Floor en Onno zijn er ook weer bij’. 

Een Land Rover ‘olé’…? De verscheidenheid aan Land Rover’s is groot, van Freelander tot en met Range Rover. Absolute winnaar is de Defender maar ook een paar Series Land Rover’s passeren onze cameralenzen en verder uiteraard de Discovery’s. Een buitenbeentje komen we vaker tegen op de LRCH evenementen en dat is een Santana welke je op de twee foto’s hieronder kunt bewonderen. Als we de kenteken check er op los laten stamt de auto uit 1973, dus nog ver voordat Santana Motor S.A. de samenwerking met Land Rover in 1983 opzegt. We hebben zelf het genoegen mogen smaken met een Santana op pad te gaan tijdens een onvergetelijke ‘vakantie’ met Jeep Safari Dos Alamos (ook wel Jeep Safari Adriano genoemd of Jeep Safari Andalusië). Eigenaren Adrie en Monica hebben naast een Land Rover Defender 110 een tamelijk ‘bejaarde’ Santana die ingezet wordt als grotere groepen een Safari boeken. Heerlijk rijden wat zonder moderne snufjes ook echt rijden is maar onmiskenbaar besluipt je wel een ‘tractor’ gevoel. Ongetwijfeld zal het ook de reden zijn dat de auto tamelijk populair was bij landbouwers en veehouders. Wikipedia meldt over de Santana als dat het de enige terreinauto is die (vanaf 1956) in Spanje gebouwd wordt (in licentie gebouwde Land Rover maar met nauwelijks geïmporteerde onderdelen van het Britse moederbedrijf). Als reden geven ze op de hoge douanetarieven en importquota tijdens de Franco tijd waardoor de import van buitenlandse nieuwe auto’s bijna onmogelijk was en de Spaanse markt voor zelfstandig ontwikkelde productlijnen erg klein. Ons inziens vergeten ze voor het gemak dan dat Viasa (later Ebro) in die jaren enkele Jeep modellen in licentie bouwden (CJ3b, CJ6 en Jeepster Commando). Lijkt me toch ook een behoorlijke terreinauto…

    

Boven: In iedere familie komen wel ‘zwarte schapen’ voor toch? Gezinnen met een Land Rover ontkomen daar ook niet aan, alleen zijn het bij hen ‘donker zwarte schapen’…

Boven: PEe.

 

Boven: Ronald Appels komen we ook tegen bij de Roan 4×4 Challenge, hetzij als deelnemer dan wel als official, samen met zoon Ramon en dochter Marlou.

Boven: Dit heet genieten in optima forma.

Off-road notabelen… Net zo verschillend als de auto’s zijn de deelnemers. Van de (licht)blauwe route rijder tot en met de (donker)rode challenge liefhebber. Van die laatste groep kennen we de namen omdat we ze regelmatig in wedstrijden tegenkomen. Ronald Appels noemden we al maar daar kun je Brian de Jong, Joop Barten, René van der Burg, Gert Wolters en Pim Liebregts ook bij voegen. Mannen die de (donker)rode route rijden. Verder zien we NK ORR deelnemer Bas van Driel van Bas4Cars met zijn ‘trawanten’ eveneens de rode route exploreren. Ook zij hebben hun sporen in pittig terrein al lang geleden verdiend.

Boven: Opperhoofd Bas van Driel zelf aan het werk…. Onder: Bowler Defender welke bij het gezelschap van Bas van Driel hoort maar van wie de naam ons even ontschoten is. Onder de kap hebben ze de zescilinder Cummins diesel gefrommeld die tot eind jaren negentig onder meer in de Ram 2500 en 3500 pick-up’s te vinden zijn (daarna krijgt de motor 24 kleppen in plaats van 12). ‘Indrukwekkend’, als we het voorzichtig uitdrukken en dan hebben we het niet alleen over het karakteristieke, oor strelende nagelen van de dieselmotor maar ook over de dik 540 Newton metertjes die deze motor via de wielen op moeder aarde loslaat. Ongeveer alsof je dobberend op een rubber vlotje nietsvermoedend van achteren geraakt wordt door een op volle kracht varende mammoettanker….

 

Boven: Zie je wel dat we niet jokken. Het is zeker nog warm genoeg om een poosje aan het water te vertoeven. 

Boven: Gert Wolters. Onder: René van der Burg. Challenge mannen en eerlijk is eerlijk, fotografen smullen maar al te graag van hun off-road ‘uitspattingen’.

Boven: Achter het stuur Pim Liebregts.

Boven: Arno.

Boven: ’s Morgens official en als de deelnemers dan eenmaal ‘gesetteld’ zijn is er best wel tijd om even een poosje te genieten van het zonnetje en een boek. Groot gelijk, laat die mannen maar ‘aanmodderen’…

Boven: Begint ondertussen toch een redelijk zeldzame verschijning te worden, de ruig ogende Dakar op basis van de Range Rover of Discovery. 

Boven: Opvallend fraaie Land Rover Discovery in een voor Land Rover ongewone kleurstelling. Is van de brandweer geweest horen we van diens huidige eigenaar en heeft bij aankoop slechts 18.000 kilometer op de teller staan.  

Boven en onder: Bij PEe wordt de voortgang halverwege de ochtend tijdelijk belemmerd, maar volgens alle regels van de terreinrijkunst is het leed snel geleden, lang voordat ‘de stoom uit PEe zijn oren’ zou gaan komen… (dit begrijpt hoogst waarschijnlijk alleen onze vriend PEe). Die regels zijn in dit geval zover mogelijk weg proberen te staan van de auto (verder kon niet want achter het ‘bergingsvoertuig’ is een doorgaande route) en na één poging met het sleeplint direct de hulp van de lier inroepen. Maar omdat ze node niet heel ver uit elkaar staan wordt zonder pardon het snatchblock gebruikt. De trekkracht verdubbelt daarmee maar ook wordt de lier daarmee minder zwaar belast. Dit soort acties van mannen die goed weten waar ze mee bezig zijn zien we graag!    

 

Boven: De opbouw verraadt de intenties van de eigenaar.

Boven en onder: Gert Wolters.

Boven: Brian de Jong met onder zijn zitvlees de bolide van John de Leur (van Applitech). Brian dit keer niet als co-piloot, maar als chauffeur. Verderop kom je hem tegen met zijn bijrijder….

Boven: Altijd meer dan genoeg te vinden bij de LRCH, leuke honden. Uiteraard gaan we bij Linda Zantingh van yourdoggy.nl te rade. Maar ontsteltenis! Linda twijfelt! Twijfelt tussen een Australian Shepherd en een Border Collie. Of we nog meer foto’s hebben. Nee, die hebben we niet. Als we haar toch om een uitslag smeken houdt ze het op een Border Collie. Inderdaad moeten wij, als we op zoek gaan, toegeven dat deze honden sprekend op elkaar lijken. De eigenaren van deze leuke hond moeten dus uitsluitsel geven….

Boven: De jongste deelnemer deze dag….

Boven: Ronald met….. 

Onder: Andere Ronald….

 

Boven: Goud waard: zus helpt broer die ‘een beetje vastzit’ met zijn laarsje…. Je mag er gerust onder zetten: ware liefde is…. Papa Pascal brengt uitkomst.

Twee keer boven en drie keer onder. En daar is ze dan, de ‘bijrijder’ van Brian de Jong. Bijrijdster of co-pilote is beter geschreven maar zou te voorspelbaar geweest zijn. Zoals je kunt zien beheerst ze het ‘vak van bijrijdster’ uitstekend. Deze dame luistert naar de naam Sanne van den Born en is in het dagelijkse leven ook nog eens de vriendin van Brian. Dat bombardeert Brian niet alleen tot chauffeur, maar ook nog eens tot ‘geluksvogel’ toch….?

  

Boven: The kids are allright….

Boven: Fotograaf Jan even in de ‘ontspan modus’ om een gesprek aan te knopen met Bas van Driel.

Slotsom. In de middag arriveren nog enkele ‘laatbloeiers’. Tegen de klok van vier zien we de organisatie de linten en paaltjes op gaan ruimen. De clubtent en keuken verdwijnt in de club aanhanger. Banden worden met de materiaalwagen weer op een aanvaardbare spanning voor op de weg gebracht en een voor een zien we Land Rovers huiswaarts keren. Het is een topdag geweest op de Landsard met de LRCH, boordevol plezier en sfeer. Zoals gewoonlijk schrijven we dus maar weer eens….

Onder: Eric de Ruijter met aanhang.

Fotografie: Jan Houtkoop & Martin Brink. Tekst: Martin Brink.

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.