Offroad Poland

Vooropgesteld dat we pas achteraf tot die ‘hemelse conclusie’ komen. Hoe we telefonisch in contact komen zijn we alweer vergeten, maar wel staat onze eerste afspraak kort daarna me nog levendig voor de geest. Die is thuis bij ondergetekende en zorgt al gauw voor een klik met de thans 48-jarige Steven van Lier. Na de persoonlijke kennismaking en de gebruikelijke beleefdheden van een eerste keer zitten we weldra aan de koffie en legt Steven zijn kaarten op tafel. Al tijdens het telefonische contact heeft Steven laten weten dat hij een enorm off-road terrein beheert in Polen. Tijdens de koffie legt Steven enthousiast verder uit wat de off-road mogelijkheden zijn op dit terrein. Steven zijn enthousiasme werkt al gauw aanstekelijk. Niet zo heel moeilijk, want met wat Steven ons voorschotelt zal dat bij iedere off-road liefhebber zorgen voor een overvloedige werking van de speekselklieren. Met andere woorden, de off-road mogelijkheden zal hen onherroepelijk doen watertanden. “Je zou het een keer moeten zien”, laat Steven tijdens het gesprek een keer vallen. En die kans komt enkele weken later als Steven ons opbelt met de vraag of ondergetekende Eric Gijsberts en Frans van Esch kent. Na het bevestigende antwoord van uw scribent vervolgt Steven met: “Die zijn namelijk van plan een bezoekje te brengen aan het terrein als hij (Steven) daar is met een groepje Belgische off-road liefhebbers”. Eric en Frans gaan kijken of het terrein in de toekomst eventueel mogelijkheden biedt voor het houden van een IMM (International Masters of Mud). Of ik geen zin heb om mee te komen….

Boven: Een ‘ochtendblik’ naar buiten vanuit de Jagershut…

De volgende stap. Het afgelopen weekend vertrekken we gedrieën vanuit Eindhoven met het vliegtuig richting Polen. Een uur en twintig minuten later landen we in het Poolse Gdansk, waarna een huurauto ons naar een klein plaatsje nabij het terrein brengt. De afspraak is dat Steven ons daar ophaalt omdat het volgens hem schier onmogelijk is om in het donker de Jagershut te vinden, ons verblijf voor de nacht en waar ook de Belgische off-road liefhebbers resideren. Bij aankomst wacht een uitstekende maaltijd en na die samen met de Belgen op gepaste wijze te hebben weggespoeld komt een Poolse ‘Klaas Vaak’ ons zand in de ogen strooien. Morgen is het om 08.00 uur ontbijt en gaan we direct daarna het ‘beloofde land’ bekijken….

Boven: Een ‘ochtendblik’ vanaf buiten naar de Jagershut…. Niet verkeerd toch voor een ‘hut’? Zoals je al hebt kunnen lezen biedt de Jagershut ook gelegenheid tot overnachten. Daartoe zijn twee slaapkamers met twee bedden, twee slaapkamers met drie bedden en twee slaapkamers met vier bedden ondergebracht in de Jagershut. Het brengt het totaal aantal slaapplekken op 18 bedden. Drie toiletten met douches op de begane grond (foto onder aan het artikel), twee toiletten met douches boven op de eerste etage, een keuken en een grote kamer met open haard maken het plaatje van de Jagershut compleet. De keuken wordt beheerd door Poolse dames. Buiten de Jagershut is er ook nog mogelijkheid tot overnachten, alleen zul je dan je eigen dak (tent, caravan of camper) en bed mee moeten nemen. Een derde mogelijkheid is om een hotelletje te nemen, alleen is het dan een stukje rijden naar het dichts bijzijnde stadje.

Boven: Een prima ontbijt zorgt voor een goed fundament om de dag mee te beginnen. 

Hoe bestaat het…? Na het ontbijt maken we ons op om het terrein in te gaan. Ik stap bij Steven in de auto zodat ik ‘het hemd van zijn lijf kan vragen’ omtrent de off-road mogelijkheden van het terrein en alles daar omheen. Frans en Eric krijgen ‘onderdak’ bij onze inmiddels Belgische vrienden. Vanuit de Jagershut is het enkele minuten rijden door de prachtige en rijkelijk met herfstkleuren getinte bossen alvorens we het terrein bereiken. Niet dat je dat ziet. Het gebrek aan hekken of afrasteringen zorgt ervoor dat staatsgrond naadloos overgaat in het prive terrein dat Steven beheert. Maar zodra we aankomen op het terrein tart dat iedere beschrijving! Adembenemend doet als beschrijving tekort of het moet langer dan een uur zijn…. Glooiende hellingen bedekt met gras worden afgewisseld door bossen, talrijke vennetjes, diepe en steile dalen welke op enkele plaatsen doorsneden worden door kleine meanderende stroompjes en moerasachtige plekken. We zijn verbijsterd, met stomheid geslagen en dat wil wat zeggen bij schrijver dezes. Werkelijk ongeëvenaard en we kennen niet direct een vergelijkbaar terrein. De bossen tijdens de Croatia Trophy komen het dichtst in de buurt, met dien verschil dat de dalen en geulen tussen de heuvels veel steenachtiger zijn. Hier in Polen is het terrein daarentegen afwisselender. Zover het oog reikt wel te verstaan, want het is maar liefst zo’n duizend hectare (1.000 ha.) groot! Je hebt geen idee hoe groot dat is? Wel eens op Fürstenau in Duitsland geweest? We noemen Fürstenau omdat dit bij veel off-roaders bekend is en zij daarom weten hoe groot het ongeveer is. Fürstenau is 400 ha groot….. Het terrein hier in Polen nabij Kragle is dus maar liefst twee-en-een-half keer zo groot! Dit moet het off-road paradijs zijn schiet ons door het hoofd, dat kan niet anders…

Breed scala aan mogelijkheden. Je kunt er gerust een hele dag rijden en dan heb je op geen stukken na alles gezien. Niet heel gek dus dat Steven groepen mensen begeleidt naar de mooie dan wel uitdagende door hen gewenste plekjes. Hij weet ze nu na enkele jaren redelijk goed te vinden en het voorkomt dat mensen hier verdwalen. En let op, dat is geen loze kreet maar gewoon een voldongen feit; als leek verdwaal je hier onherroepelijk! Om je een voorbeeld te geven: Steven is in 2012 voorzichtig begonnen met het beheren van het terrein. ‘Voorzichtig’ omdat hij nog andere zaken beheerde. Nu er niet heel lang geleden een complex verkocht is kan hij zich wat meer richten op het terrein en pas nu begint hij het redelijk goed te kennen, laat hij me desgevraagd weten. In zoverre, hij weet wat makkelijker de leukste en meest uitdagende plekjes te vinden. Het schept voor hem ook de mogelijkheid om off-roaders lekker bezig te houden op het terrein. GPS punten uitzetten bijvoorbeeld en zie ze maar te vinden. Verder kan hij je paintballen aanbieden of luchtbuks schieten. Het weerhoudt Steven niet om nog meer mogelijke activiteiten te onderzoeken en wellicht te gaan organiseren. Kortom, het barst werkelijk van de mogelijkheden. Om je nog een voorbeeldje te geven van de off-road uitdagingen op het terrein. We zijn niet heel ver op het terrein als we een breed dal tegenkomen. Het ziet er op het eerste oog simpel uit, maar toch redt niet iedere auto het om er door te komen zonder de hulp van een lier. En dan heeft Polen, net als wij in Nederland, een gortdroge zomer achter de rug. Als het regent, weet Steven te vertellen, dan vormt gewoon over het heuvelachtige grasland rijden al een uitdaging. Even verder herinnert hij een van onze Belgische vrienden aan een nu simpele rit heuvelopwaarts welke deze een jaar eerder niet haalde. 

Dreigende offroad verslaving…? Je leest het goed over dat jaar eerder, want ook dat is een voldongen feit. Off-roaders die het terrein ontdekt hebben en een keer bezochten komen ieder jaar terug. En daar zitten illustere namen bij uit de off-road wereld. Onder meer John de Leur (van Applitech) komt hier al bijna vanaf het begin. Hetzij enkele keren om te oefenen voor de CT maar ook gewoon om een paar dagen lekker ontspannen off-the-road te rijden. Verder is Bas van Driel van Bas4Cars hier ieder jaar met een aantal vrienden te vinden. Jack Hutten van LumberJack Outdoor kun je hier eveneens tegenkomen, net als ieder jaar Johan Schoonhoven van het gelijknamige Autobedrijf Schoonhoven.

Ruim(er) denken. We noemden in onze aanhef al dat het wel een stukje rijden is. Het terrein ligt geografisch gezien in de noordelijke helft van Polen. Vanuit onze provincie Limburg zou je derhalve het meeste aantal kilometers moeten afleggen om het te bereiken. Vanuit Venlo zijn het iets meer dan 900 kilometers horen we van Steven. Woon je noordelijker in Nederland, dan worden dat minder kilometers. Zij die er geweest zijn hoor je absoluut niet klagen over die kilometers, want je krijgt er enorm veel (offroad plezier) voor terug. Een optie zou kunnen zijn om je offroad/4×4 voertuig daar te laten staan. Dat mag en de mogelijkheid is er. Om er te rijden hoeft je offroad bolide namelijk niet noodzakelijk een kenteken te hebben. Ruimte is er dus ook voor zogenaamde ‘speeltjes’ zoals de buggy-achtigen. Het leukst is het om er met een groepje vrienden heen te gaan. Volgens Steven is het het mooist met een groepje van zes tot acht auto’s. Zijn het er meer, dan schakelt hij medewerker Stanislaw in die dan qua aantal een soortgelijke groep onder zijn hoede kan nemen zodat je op een totaal uitkomt van twaalf tot zestien auto’s. Zijn er niet genoeg vrienden of leden in je off-road club die mee willen? Waarom niet eens gaan informeren bij andere clubs of er animo is voor een bezoek aan Offroad Poland? Prachtig toch om nieuwe mensen te ontmoeten met een zelfde offroad passie? Dat worden vanzelf vrienden en bovendien doe je geheid nieuwe (off-road georiënteerde) ideeën op.

Boven en onder: Steven van Lier in één van de vele dalen, al dan niet meer of minder steil, die het terrein rijk is. Wil je er in rijden? Ga je gang….

Boven: Niet heel duidelijk te zien, maar wie heel goed kijkt ziet in het midden van de foto, op de top van de heuvel een kudde herten van minstens vijftien stuks weg sprinten. Het is niet het enige wild, verre van dat. Reeën, wilde zwijnen, vossen, bevers, hazen, konijnen etc. komen voor op het terrein en dan zwijgen we maar over roofvogels en andere gevederde vrienden. Steven zelf is liefhebber van de natuur maar ziet het gebruik van off-road recreatie op het terrein absoluut niet als een belemmering.  

Boven: Ook op het terrein aanwezig is een REO truck.

Boven en onder: Op het terrein staan verspreid slechts enkele huizen. De meesten zijn onbewoond maar dat is een voedingsbodem voor leuke plaatjes.

Boven: Wil je weten hoe diep het is? Verkennen! Gelukkig weet Steven van veel vennetjes wel hoe diep ze zijn.

Boven en onder: Je verkijkt je al gauw op de moeilijkheidsgraad van bosgrond. Het lijkt vaak makkelijker dan het is. Meestal zacht en vermengd met bladeren die in min of meerdere mate zijn vergaan maakt dat het al gauw glad is en je diep in de bodem wegzakt. Ondanks de ook droge zomer in Polen is het op het terrein nog altijd tricky. Zelfs behoorlijk geprepareerde voertuigen delven met ‘speels gemak’ het onderspit. Daar tegenover staat dat het niet hoeft, want het terrein is veelzijdig genoeg. Je kunt er als je wilt ‘greenlanen’ en genieten van de natuur tot en met de zwaarste uitdagingen aangaan. En alles daar tussen in. 

Boven: Uhh, off-roaders of het nationale handbalteam van België….? 

Boven: Eenmaal gesnatched plus nog een enkele lijn lier zijn noodzakelijk om de Patrol uit de smurrie te bevrijden. 

 

Grenzeloze off-road bezetting… Als voorbeeld dient de foto hierboven. Het voorste duo in de auto is afkomstig uit België; het achterste tweetal is Nederlands. We haalden het een stukje terug al aan, samenwerken. Niet voor niets bestaat het spreekwoord ‘samen sta je sterk’. Als inmiddels ‘oude rot’ in het off-road mogen we gerust claimen dat we in de kinderschoenen van de terreinsport hebben gestaan. Maar weinig mensen ambieerden destijds het spartaanse karakter van de toenmalige 4×4 auto’s, veelal voertuigen die vooral utilitair ingezet werden. Die weinigen vormden in feite één familie als de auto recreatief ingezet werd. Samen op pad (maar vooral er naast) en samen ‘lief en leed’ delen onderweg, met andere woorden, elkaar helpen als dat nodig was. Met het toenemen van de populariteit van de 4×4 wordt dat massaler en, tamelijk logisch, gaan zich al gauw vriendengroepjes vormen. Daarna is de stap om een apart clubje op te richten gauw gezet. Niks mis mee en we kunnen ons best wel voorstellen dat het massale karakter veel mensen afschrikt. Die missen vooral de knusse gezelligheid van kleine groepjes. Toch heeft het ook een nadeel die ‘versplintering’. Als geschreven, samen sta je sterk. Vaak zal het makkelijker zijn om bijvoorbeeld met meerderen een terrein af te huren of een verzekering af te sluiten (op die laatste komen we in een apart verslag terug). Of je, puur als voorbeeld, duizend euro voor een willekeurig offroad terrein met tien of met vijftig man moet delen maakt een wezenlijk verschil. Daarom pleiten we voor meer onderlinge samenwerking tussen de clubs. Die samenwerking kan ook zijn vruchten afwerpen bij een bezoek aan het hier omschreven Offroad Poland. Zo’n schitterend off-road terrein mag je als rechtgeaarde offroader eigenlijk niet missen. Vergeet ‘eerst Napels zien om dan te sterven’ zoals een eeuwenoud gezegde luidt; het terrein hier in het Poolse Kragle is vele keren mooier dan Napels. Mocht je zin krijgen in zo’n avontuur en je krijgt te weinig clubgenoten die mee willen, dom maar het zou kunnen, ga dan eens informeren bij andere clubs. Wellicht verkeren die in een soortgelijke situatie met ook te weinig animo. Bedenk dat lang niet alle clubs groot zijn maar eerdere bestaan uit bescheiden vriendengroepjes. Samen vormen jullie dan als vanzelf een wat grotere groep. Niet alleen gezellig, maar de beste manier ook om nieuwe vrienden te maken en leuke nieuwe, dan wel interessante, (off-road) ideeën op te doen. Zoals de aanhef al zegt: off-road opent grenzen….

Boven en onder: Ergens midden op het terrein is een hut gebouwd om van de lunch te kunnen genieten. Zoals je ziet kun je niet alleen smullen van de lunch, maar ook van het uitzicht.

Boven: Achter de lunchplek een huis waar eventueel overnacht kan worden, mits je eigen slaapgelegenheid bij je hebt. Toilet en douche zijn daar wat primitiever dan in de Jagershut.

 

Boven en onder: Even uitproberen. In een dal worden enkele nog maagdelijke hellingen bedwongen.  

Boven en onder: Nog een verlaten huis met schuur dat overgelaten wordt aan de natuur…

Boven: Ergens in het midden wordt het terrein doorsneden door een smalle weg met daarlangs een paar huizen.

Boven en onder: Nog wat herten die het hazenpad kiezen….

Boven: Reuze gezellige lui die Belgen!

Boven en onder: Eén ven oefent een onweerstaanbare aantrekkingskracht uit. Slechts drie auto’s hebben zich tot op heden hier midden doorheen kunnen worstelen. Een tweetal heldhaftige pogingen te spijt blijft de score vooralsnog op drie staan.  

Boven: Een zeer, zeer oude appelboom in deze ‘paradijselijke’ omgeving roept vragen op. Uhhh, het zou natuurlijk wel eens het exemplaar kunnen zijn waar Eva van gesnoept heeft…?

Boven: De boom in het midden aan de overkant van het ven draagt de sporen van bevers. 

Boven: Steven van Lier. Onder: Veel is mogelijk, maar rommel achterlaten in het terrein is er beslist niet bij. Ter bewustwording krijgen rokers bijvoorbeeld dit ludieke doosje mee. Een gewone sigarettenpeuk weggooien in het terrein (mits gedoofd wegens brandgevaar) is geen heel zwaar punt, want die verrot wel binnen de kortste keren, maar een filtersigaret is absoluut uit den boze. Steven weet te vertellen dat het tien jaar duurt voordat het filter van een filtersigaret volledig vergaan is. Weggooien in het terrein verkort derhalve aanzienlijk je overlevingskansen…….

Boven: Keurige toiletten met douches in de Jagershut.

Onder: Zie je jezelf met zijn allen al gezellig zitten ’s avonds rond de open haard in de grote kamer?

Legio mogelijkheden. Verblijf bij Offroad Poland is op meerdere manieren mogelijk, van self-supporting tot en met all-in (slapen, eten en drinken!). De prijzen zijn zeer schappelijk en een beetje afhankelijk van het aantal mensen. Voor exacte prijzen informeer je het best bij Steven zelf. Hier onder staan daartoe de relevante contact gegevens. 

 

Hier is het linkje naar filmpje 1

Info: Offroad Poland, Steven van Lier: +31 (0)6 54 22 09 32 of mail naar: info@offroadpoland.com Web: www.offroadpoland.com

Tekst & fotografie: Martin Brink.

0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.