Roan + Offroad Club Brabant weekend

Op zondag 9 juni draaien we, onder het begeleidende genot van een stralend zonnetje, zo rond de klok van half tien het bekende terrein van de Landsard op voor het nieuwe Roan 4×4 en Offroad Club Brabant (OCB) weekend.

Aanloop ritueel. We weten dat dag één van dit weekend en de barbecueavond inmiddels achter de rug zijn en afgaande aan de ‘welkomst gesprek babbeltjes’ en de oogjes van de organisatie is het een reuze gezellige boel geweest. Collega Jos Emmers is ook al aanwezig en we gunnen ons de tijd om even wat met Jos te babbelen onder het genot van een lekker bekertje koffie alvorens aan de slag te gaan.

Boven: Joey van Muiden.

Als een liopend vuurtje… Wat meteen ter sprake komt is de extra uitdaging die gemaakt is in het terrein en het feit dat op zaterdag Tom Swennen hier zijn Toyota LandCruiser wat onmiskenbaar off-road karakter heeft gegeven. Een ritje door deze extra uitgegraven geul is namelijk geëindigd in een omkiepertje voor Tom en zijn Toyota. De bewegende beelden van deze ‘weergaloze’ actie hebben via de sociale media ondergetekende al bereikt op zaterdagavond. Ontegenzeglijk maken de beelden ons nog veel nieuwsgieriger naar dit evenement dat in deze vorm voor de eerste keer gehouden wordt. De opzet van het evenement ziet er in ieder geval goed uit, met een gedeelte van het strand erbij voor de 4×4 markt en tevens startplaats voor de deelnemers. De 4×4 markt bestaat uit een zestal standhouders, naast een springkussen voor de kleintjes (en enkele OCB leden krijgen we het sterke vermoeden) en uiteraard de cateringwagen met de mogelijkheid om te kunnen genieten van een natje en een droogje. Drank en spijs worden, we zouden haast zeggen als gewoonlijk, prima verzorgd door Jolanda en haar ‘keukencrew’ met de ‘Roan 4×4 catering wagen’.

Stijlvol. De inschrijvingen voor het vrij rijden op het evenement zijn ondertussen in volle gang en worden ter hand genomen door de dames en heren van Offroad Club Brabant. Ze doen dat in stijl onder een heuse startboog. Na dit allemaal in ogenschouw genomen te hebben besluiten we om ook maar eens te gaan starten met ons ‘veldwerk’.

Boven: Amber alert! We zijn nog op zoek naar de heer…. Correctie: Het kan ook een dame zijn met grote voeten….

Kwestie van opvatten. Al snel in den velde ontdekken we de extra uitdaging in de vorm van een zeer brede geul, die zo diep gegraven is dat er een flinke plons water uit de grote waterplas in loopt en een geniepig laagje vormt. Het uitgegraven zand is pal aan weerszijde voor deze geul gedrapeerd en vormt een tweetal forse, langgerekte ‘bulten’. Fors als je deze vergelijkt met een setje opgelopen muggenbulten, maar niet noemenswaard als je de Matterhorn en de Mount Everest ook als bulten bestempeld. Gezien vanaf de zijkant moet er dus een soort van sinusvorm overwonnen worden, bultje over naar beneden en dan weer naar boven om aan het eind van de poging weer op maaiveld hoogte uit te komen.

Boven en onder: Wow, een International Scout…. Heeft in land van herkomst de USA inmiddels een cult status verworven.

Boven: Jan Houtkoop? Nee, wel een Opel Frontera….

Speuren naar…? Het heeft in de voorafgaande week aan het evenement behoorlijk geregend en de kenners weten dat het dan bijna overal een modderige boel op de Landsard wordt. Dat belooft dus wat voor vandaag bedenken we terwijl we onze ogen spiedend over het terrein laten dwalen, op zoek naar de off-road actie. Het stuk terrein wat achter tegen de kartbaan aan ligt is in trek tijdens de ochtenduren ontdekken we al snel.

Hoor- en zichtbare verschillen. Altijd leuk voor off-road liefhebbers is om te zien hoe verschillend de ‘hindernissen’ in het terrein beslecht worden. De ene rijder poogt het met een ‘dotje’, dan wel flinke dot extra gas waarbij de motor het vervolgens luid uitbrult. De andere chauffeur doet juist het tegenovergestelde. Uiterst behoedzaam, met een fluwelen voetje, ‘beroert’ hij het gaspedaal zodat je goed moet luisteren of de motor überhaupt wel klimt in toeren.

Boven en onder: Kijk, hier herken je de ware bijrijders aan… Absoluut niet bang voor een spatje modder.

Boven en onder: Het voordeel van een daktent op je auto? Kom je ergens vast te zitten, dan heb je in ieder geval een plek om te slapen…

Schuilnamen of aliassen? Aan de hand van de vragen die we meerdere keren gesteld krijgen over hoe men ergens kan komen, of waar de grote en diepe moddergaten liggen, kunnen we concluderen dat er een groot aantal deelnemers voor de eerste keer op de Landsard is. Zo zien we een groepje zuiderburen bezig met het ‘bewust niet uit de weg gaan van de grote, zware uitdagingen’. Ze informeren naar plekken waar het nog modderiger is terwijl we ze op de gevoelige plaat vastleggen en wat we met de foto’s doen die we van hen ‘getrokken’ hebben. Het blijkt namelijk om een bekende Vlaming te gaan die we zojuist gefotografeerd hebben (ssssst, niet verder vertellen hé). Dat wakkert natuurlijk ‘d’n Ollander’ in ons aan voor geldelijk gewin, maar tot op de dag van vandaag hebben de aangeschreven Belgische roddelbladen nog niet gereageerd over de aankoop van deze foto’s of de naam van deze ‘misschien toch niet zo bekende Vlaming’ (hahahaha). Feit blijft wel dat deze Belgische heren en hun zonen niet terugdeinzen voor de diepste moddergaten op het terrein.

Grondwerkzaamheden. De dag vordert snel als je plezier hebt en weldra melden de eerste heldhaftige strijders zich bij de eerder genoemde, beruchte geul. De uitdaging is vooral het grootst om weer uit het gat te geraken. Doordat menig rijder in dit lange gat met zijn wielen staat te spinnen woelen ze de grond lekker om. Dat heeft op de bodem van de geul flinke gaten tot gevolg maar ook bescheiden bultjes opgeworpen zand. Een paar van die bultjes vormen zich echter op een cruciaal punt. Die bultjes verhinderen op een gegeven moment namelijk dat het water vanuit het meer de geul in kan stromen. Navenant wordt de bodem droger en droger in de geul. Om de moeilijkheidsgraad toch enigszins op peil te houden springt OCB lid Dylan in de geul en graaft eigenhandig met zijn ‘grote echte mannenklauwen’ in de aarde, net zo lang totdat het water weer de geul binnen stroomt. Een poosje later in de middag spotten we Dylan opnieuw in de geul, maar nu toch wel met een vouwschepje. En weer een poosje later maken we nog een kiekje van Dylan en iets met een gat…. (foto hieronder).

In veiligheid! Aan het einde van de middag worden we ter verhoging van de off-road pret getrakteerd op een ‘ik kies de moeilijke weg voor deze hindernis’ show van de eerder genoemde Tom Swennen. Bij deze traktatie wordt de aanval op de geul in lengterichting geopend. Het wordt een spectaculaire en spraakmakende poging. Bij de poging graven zijn banden zich af en toe zo ver in, dat het lijkt of ze compleet onder zijn wagen zijn verdwenen. Maar zoals altijd, het is min of meer een ongeschreven wet, wordt er niemand achtergelaten in het bos. Met behulp van een lier en een klapblok komt de LandCruiser van Tom weer zichtbaar op zijn pootjes terecht.

 

Boven: De altijd uitmuntende catering van Jolanda en haar ‘keukencrew’.

Onder: Ook aan de kids is gedacht. 

Enkele standhouders in beeld. Boven: MobiLed, onder Budget Offroad met onder meer de Warrior lieren zoals je aan de tent kunt zien.

Boven: IJzervlechter annex kunstenaar Custom Offroad van techneut Ard van Meer.

Onder: Steven van Lier, je weet wel, van dat formidabele off-road terrein in Polen, en de Dima Beurs laten middels spandoeken zien waar hun off-road activiteiten liggen. Bij Steven van Lier zijn dat off-road reizen in Polen en off-road op dat maar liefst 1.000 ha grote privé terrein. De Dima 4×4 beurs van Marino Marysse vindt plaats in het najaar met als sterk punt dat deze overdekt is en dus niet onderhevig aan het (altijd onbestendige) weer. 

 

Het onvermijdelijke slot. Zoals vermeldt gebeurt dit op het einde van de middag; de organisatie en standhouders zijn dan al druk doende met het afbreken en opruimen van hun spullen. Met een zeventig deelnemers mag de organisatie terugkijken op een geslaagd en vooral gezellig weekend vol met grappen en grollen. Dat het gezellig is geweest zuigen we niet uit onze duim. Je leest het ook af op de stuk voor stuk vermoeide maar voldane gezichten tijdens het opruimen. We maken op verzoek nog een groepsfoto (foto hieronder) en nemen afscheid van een dagje onvervalste pret op het 2019 Roan 4×4 & Offroad Club Brabant weekend.

 

Tekst & fotografie: Peter Bouwmans (Peerke’s 4×4 uitjes).

error0

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.